سمت و سوی روند پرشتاب انزوای رژیم

0
124

در روزهای اخیر، فشار و انزوای جهانی و منطقه یی رژیم به طور قابل ملاحظه‌یی افزایش پیدا کرده، اگر منحنی فشارها را در نظر بگیریم، می‌بینیم که این منحنی به طور مداوم در روزها و هفته‌های اخیر سمت و سوی صعودی داشته و این روند با شتاب همراه بوده و مرتبا در مجموع افزایش پیدا کرده است.

در همین چند روز شاهد موضعگیریهای کشورهای غربی علیه موشک‌پرانی رژیم به مقرهای احزاب کردی در خاک کردستان عراق بودیم. اعدام سه جوان مبارز کرد به اذعان مهره‌های خود رژیم در آستانة تشکیل مجمع عمومی و محکومیت این اقدام جنایتکارانه توسط مجامع بین‌المللی مدافع حقوق بشر، رژیم را در این اجلاس و اجلاس شورای امنیت که روز ۴مهر برگزار می‌شود بسیار آسیب پذیر کرده است.

علاوه بر این تظاهرات خشمگینانه مردم بصره و به آتش کشیدن کنسولگری رژیم در این شهر شیعه نشین عراق، دنیا را متوجه نفرت عمیق مردم عراق از رژیم ایران کرده است. در همین رابطه روزنامه وال استریت ژورنال نوشت، «یک جنبش نیرومند در عراق علیه نفوذ رژیم ایران هم در سطح توده‌های مردم و هم در بین نخبگان عراقی وجود دارد و آمریکا بایستی به سرعت برای حمایت از این جنبش دست به کار شود». جنبش بصره و قیام مردم این شهر علیه رژیم بخصوص از این جهت که جمعیت آن شیعه هم هستند، تمام دعاوی رژیم را به باد داده و به رژیم خیلی گران آمده و به این جهت این موضوع و متهم کردن دشمنان، یکی از محورهای اصلی نمایش های جمعه امروز تهران و سایر شهرهای کشور بود.

یک تحول و موضعگیری مهم دیگر در همین روزها تشکیل اجلاس وزیران خارجه اتحادیة عرب در قاهره بود که اهمیت ویژه‌یی دارد. موضعگیری اتحادیه عرب نشان میدهد که جبهة منطقه‌یی که علیه رژیم تشکیل شده بود وارد گامهای عملی تر و فعال تر می شود. به خصوص وقتی همراه می شود با تحولاتی مثل بصره. کمیته چهار جانبة وزیران خارجه اتحادیه عرب، بیانیه ای  با عنوان « بررسی بحران موجود بین کشورهای عربی با ایران و یافتن راه هایی برای مقابله با مداخله جمهوری اسلامی در منطقه عربی» منتشر کرد که  رژیم ایران را به خاطر برافروختن آتش تنش های فرقه ای در کشورهای عربی محکوم می کند. این بیانیه حمایت از شبه نظامیان حوثی در یمن و پرتاب موشک های بالیستیک به خاک عربستان سعودی را محکوم کرده و این اقدامات را به عنوان نقض آشکار قطعنامه ۲۲۱۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد به شمار آورده است.

این تحولات بخصوص در آستانة اجلاس مجمع عمومی ملل متحد و شورای امنیت ملل متحد،  رژیم را به عنوان «عامل اصلی تشنج و تروریسم در منطقه» در کانون توجهات قرار داده ، در همین رابطه  اشاره کنیم به موضعگیری سناتور پردو عضو کمیته نیروهای مسلح سنای آمریکا که گفت،  «رژیم ایران هیچ قصدی برای  پایان دادن به حمایت از تروریسم ندارد و با توافق اتمی که با شرایط نازل و ضعیف اوباما مذاکره شد، تقویت شده است… شبه نظامیان تحت حمایت رژیم ایران سالهاست در عراق و سوریه تباهی و ویرانی ایجاد کرده اند».

همچنین جان بولتون مشاور امنیت ملی کاخ سفید که گفته، «پایان دادن به جنگ در یمن، «یکی از اولویت‌های امنیت ملی» دولت دونالد ترامپ است همچنان که حمایت آمریکا از ائتلاف به رهبری عربستان سعودی در جنگ یمن هم «یکی دیگر از اولویت‌های امنیت ملی آمریکاست.» که طبعاً این موضعگیری برای رژیم ایران دلهره آور است.

تاثیر این روند شتاب دار انزوا در سرنوشت رژیم

روشن است که سرنوشت رژیم توسط مردم ایران و مقاومت مردم ایران که عالی ترین تبلورش در ارتش آزادی و مولود آن کانونهای شورشی است تعیین تکلیف می‌شود. اما نباید فراموش کرد که عامل مهمی که عمر رژیم تاریخ گذشتة ولایت فقیه را طولانی کرده سیاست مماشات و حمایتهای مستقیم و غیرمستقیم عوامل این سیاست از رژیم بوده است. اکنون این سیاست چه در سطح منطقه و چه در غرب به محاق افتاده و روز حسابرسی از رژیم فرا رسیده است. البته این به معنی آن نیست که رژیم از سیاست صدور تروریسم دست خواهد کشید. صدور تروریسم از پایه های حاکمیت رژیم آخوندی و همچون سرکوب و اعدام در داخل نیاز حیاتی رژیم است و تا روز آخر از آن دست نخواهد کشید، اما همچنان که قیمت اعدام و سرکوب در داخل بخاطر شرایط پس از قیام برای رژیم خیلی سنگین شده، بهای اقدامات تروریستی و سیاست صدور تروریسم هم برای رژیم بسا سنگین تر شده و هر اقدامی در این شرایط فرجامی جز شکست و رسوایی ندارد، راه سرنگونی محتوم را هموارتر می‌کند.

هیئت تحریریه ندا- ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸

اشتراک گذاری

کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here