به بهانه۲۸ ام اردیبهشت، روز «عمر خیام »

هوشنگ سیحون،معمار برجسته ایرانی، توضیح جالبی درباره ساخت توام با مطالعه و تحقیق آرامگاه خیام در فاصله سالهای ۱۳۳۸تا ۱۳۴۱ دارد:

0
284
مقبره حکیم عمرخیام در امامزاده محروق نیشابور

«آرامگاه خیام در باغ امامزاده محروق نیشابور قرار داشت اولین کاری که باید انجام می‌دادم این بود که به گونه‌ای طراحی کنم که آرامگاه خیام وامامزاده محروق تداخل پیدا نکند به همین منظور من برای باغ محوری عرضی تعریف کردم تا آرامگاه را که در گوشه شمال شرقی باغ قرا داشت از امامزاده جدا کنم. از طرفی دیگر در چهار مقاله عروضی گفتاری از خیام آمده مبنی بر اینکه ایشان گفته‌اند که: من آرزو دارم مزارم در جایی باشد که در بهاران برگ گل روی مزارم بریزد. بنا براین من مکانی در باغ را که اختلاف ارتفاع سه متری نسبت به درختان زرد آلوی باغ داشت انتخاب کردم چون این مکان سه متر پائین تر قرار دارد فصل بهار شکوفه های زرد آلو روی مزار می‌ریزد.

خیام ریاضیدان منجم و ادیب بود سعی داشتم که این سه جنبه شخصیتی در مزارش تجلی پیدا کند من ده پایه برای آرامگاه در نظر گرفتم عدد ده اولین عدد دو رقمی است و پایه و اساس بسیار از اعداد می‌باشد از هر پاییه دو تیغه بر پایه مدل ریاضی خاصی به صورت مورب بالا می‌رود و با دیگر تیغه‌ها بر خورد می‌کنند و از روبه رو بر روی پایه مقابلشان پائین می‌آید همه این تیغه‌های مورب در محور عمودی وسط برج همدیگر را قطع می‌کنند سطح پیچیده حاصله بر اثر یک فرمول ریاضی به وجود آمده که سنبله جنبه ریاضی‌دانی خیام است از طرف دیگر تقاطع تیغه‌ها در سقف آرامگاه یک ستاره به وجود می‌آورد که نمادستاره‌شناسی خیام محسوب می‌شود.

خیام سراینده رباعیات است من برای اولین بار در ایران از خط شکسته به صورت سیاه مشق استفاده کردم تا مجموعه‌ای انتزاعی را به وجود بیاورم انتخاب رباعیات نیز به وسیله مرحوم استاد جلال همایی انجام شد رباعیاتی انتخاب شد که در اصل بودن آنها شکی وجود نداشته باشد ما بر روی هر کدام از پانل‌های لوزی دو رباعی به کار بردیم که مجموعا ۲۰ رباعی در کل مجموعه نوشته شد».

اشتراک گذاری

کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here