ربات ها آینده تجارت الكترونیكی برای رساندن كالا

0
1088

بلومبرگ

«بسته رسان» الكترونیكی

مبتكر این محصول، «آهتی هینلا » یكی از خالقان اصلی «اسكایپ» است و توسط كمك موسس میلیاردر «اسكایپ» و سرمایه گذار در امور تكنولوژی، «جانوس فری ایس» پشتیبانی می شود.

« آهتی هینلا»   دركنار نمونه روبات  

 این روباتهای كوچك  برای رساندن كالا توسط موسسه «استارشیپ» طراحی شده  است. این «آدم ماشینی»های  تكه تكه در مقابل قویترین نیروهای تكنولوژی ایستاده اند.

در حالی كه «استارشیپ» ممكن است اولین دسته این روبات ها باشد كه به بازار می  ید، موفقیت آن خیلی تضمین دار نیست. دوام اقتصادی«درویدها» (آدم ماشینی)  به مناطق شهری محدود است. در مقایسه، قیمت هواپیماهای بدون سرنشین بیشتر است و موانع مقرراتی ای كه باید بر آن فائق آیند، بیشتر است.

سایر مزیت های این روبات عبارتند از: ساختن آنها آسانتر و ارزانتر است، و از آنجا كه وزن دروید «استارشیپ» كمتر از ۳۵ پوند است و به آرامی حركت می كند، احتمال بوجود آوردن خسارت آن كمتر است و  عنوان یك خودروی چرخدار، برخلاف هواپیماهای بدون سرنشین، هیچ تیغه چرخشه ای ندارد كه بتواند جراحتی بوجود بیاورد. مهمتر اینكه از روی پیاده روها حركت می كند و نه جاده ها، و این باعث می شود كه اوكی گرفتن بلحاظ مقرراتی برای آن ساده تر باشد.

روباتهای «استارشیپ» در حال حاضر، بیش از ۱۹۰۰ مایل را در انگلیس، آلمان، بلژیك، استونیا و آمریكا طی كرده اند و برای طی ۵۰.۰۰۰ مایل در امسال برنامه ریزی شده اند. تا كنون به این روبات ها تنها اجازه محدودی برای آزمایش شدن در جاده های عمومی داده شده است. متخصصین می گویند: ”این روبات در برف، گل، یخ و باران و هر چیز دیگر چك شده و  انتظار داریم اولین مشتریان تجارت الكترونیكی، این روباتها را در اواخر امسال مورد استفاده قرار بدهند.“.

در حال حاضر ۳۰ تا ۴۰ درصد هزینه رساندن كالا مربوط به آخرین مایل آن « Last Mile »  است.  تراكم جمعیت، بزرگترین عامل در تعیین هزینه آخرین مایل است. «استارشیپ» می گوید منطقه ایده آل برای رساندن كالا، شهری به پرجمعیتی نیویورك یا لندن نیست كه بیش از ۵۰۰۰ خانه در یك مایل مربع داشته باشد. ولی بسیاری از مناطق حومه و شهرهای كوچكتر مانند «مونترال»، یا «كپنهاك» در منطقه هدف «استارشیپ» قرار دارند.

«هینلا» سازنده این روبات، در رقابتهای ناسا شركت كرد تا رباتی را بسازد كه بتواند نمونه¬های خاك را از ماموریتهای «مارس» با خود بیاورد. ولی در سال ۲۰۱۴، «هینلا» آن لحظه ”من كشف كردم“ مربوط به مایل آخر را داشت. او می گوید: ”من می دانستم كه به لحاظ تكنیكی این امكان هست كه روبات كوچكی ساخته شود كه به اندازه كافی سریع باشد، تا شما نیاز به یك وسیله بزرگ نداشته باشید تا كار را انجام دهید، كاری كه امروز با خودروهای بزرگ انجام می شود“.

از آنجا كه ساختن روباتهای كوچك ارزانتر از كامیونها و یا هواپیماهای بدون سرنشین است، «استارشیپ» انتظار دارد بتواند آنرا به مغازه داران محلی بعنوان ”خدمات ارسال با روبات“، اجاره بدهد. با امكان هزینه یك تا سه پوند (یك دلار و ۴۰ سنت، تا ۴ دلار و ۲۰ سنت) برای هر بار رساندن كالا، روباتها به این بیزنسها امكان آغاز  فروش آنلاین خود را می دهند. یك بیزنس كه تنها ۱۵ ارسال در روز انجام بدهد می تواند نه سود ببرد و نه زیان كند.

طرح نمونه اولیه «استارشیپ» تا ۲۰ پوند كالا را پوشش می دهد و با سرعت ۴ مایل در ساعت حركت می كند. از آنجا كه روبات، كالا را خیلی ساده حمل می كند، مشتریان می توانند از آن برای برگرداندن اقلام به فروشندگان نیز استفاده كنند.

یك قفل الكترونیكی كالا را درمسیر ایمن نگه میدارد و روبات امكان ارسال محل خود و ویدئوی زنده از دوربینهایش را دارد تا دزدان را از آن دور نگه دارد.

طرح این كمپانی این است كه روباتها، رساندن كالا را در شعاع سه مایلی از هاب لجستیكی مركزی را بپوشانند و ناوبری خود را با استفاده از جی پی اس3Gانجام دهند. ۹ دوربین به روبات «هینلا» چشم انداز پرواز محیط خود را می دهد و سنسورها كمك می كنند كه با ریشه های درختان، كودكان تازه براه افتاده و فضولات سگ برخورد نكند. و اگر روبات به مشكلی برخورد كند یك انسان می تواند هدایت  آنرا بدست بگیرد.

با طرح باطری فعلی این روبات كوچك می تواند دو ساعت بدون نیاز به شارژ مجدد و یا جایگزینی باطری عمل كند. كمپانی این باطری ظرفیت را انتخاب كرده تا از وزن زیاد پرهیز نماید ولی ممكن است كه بعدا باطری با عمر طولانی تر را درنظر بگیرد.

در آزمایشاتش تخمین زده شده كه  روباتهای «استارشیپ» با ۱۲۰.۰۰۰ نفر پیاده از جمله كودكان برخورد داشته اند  و تا كنون هیچكس تلاش نكرده كه از آن سوء استفاده نماید. او می گوید: ”كودكان كنجكاوند ولی عاشق این روبات هستند“.

«فری ایس» یكی از دو موسس «استارشیپ» می گوید كه بنظر می رسد كه افراد در سنین مختلف از این ماشین با احساسی از حیرت استقبال می كنند. او می گوید:”خیلی شگفت انگیز است ولی بنظر می رسد كه افراد یك ارتباط احساسی درجا با این روبات برقرار می كنند“.

همزمان در این زمینه، شركت آمازون و  وال مارت و گوگل در حال آزمایش هواپیماهای بدون سرنشین هوابرد هستند. در عین حال گوگل بدنبال حق امتیاز برای یك كامیون بدون راننده است كه سریالی از صندوقهای ذخیره سازی را كه با یك پیام متنی باز می شوند، را حمل خواهد كرد. شركت «اوبر»  نیز در حال سازمان دادن رانندگانی برای رساندن مواد غذایی است.  «فدرال» و «یو پی اس» نیز در زمینه ارائه خدمات  پستی كار می كنند.

هواپیمای  بدون سرنشین آمازون

«گور كیمچی» مدیر مسئول پروژه اصلی «آمازون» بنام «ایردرون» می گوید آنها نیز روباتهای رساننده كالا و كامیونهای بدون راننده را در نظر گرفته اند. ولی «آمازون» هواپیماهای بدون سرنشین را در الویت داده و می گوید: ”گزینه های دیگر نمی توانند رساندن بسیار سریع، بسیارمقتصدانه و بسیار ایمن كالا را تضمین نمایند“.

هواپیماهای بدون سرنشین می توانند به مناطق حومه شهری، روستایی و حتی شهری خدمت كنند در حالی كه روباتهای رساننده كالا به بهترین شكل، تنها در مناطق شهری كار می كنند. و كامیونهای بدون راننده و یا رانندگان رساننده كالا تنها به تراكم جاده هایی كه هم اینك هم متراكم هستند، خواهند افزود.

« هواپیماهای بدون سرنشین «آمازون» كه می توانند تا ۵ پوند وزن را برای ۱۵ مایل با سرعت تا ۶۰ مایل در ساعت حمل كنند حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد ارسال این شركت را پوشش خواهند داد.

شركت تحقیقاتی «ارك اینوست» در تحلیلی برآورد كرد كه با استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین، «آمازون» می تواند هزینه ارسال كالای خود را به كمتر از یك دلار برای هر بسته و به پایینی ۱۰ سنت برای هر مایل، برساند.

برای تضمین ایمنی، هواپیماهای بدون سرنشین از تكنولوژی ”احساس كن و پرهیز كن“ برخوردار هستند كه آنها را به دور از موانع و یا خطرات احتمالی، از جمله حتی یك سگ خانگی،  هدایت می كند. اگر هواپیمای بدون سرنشین نتواند رساندن كالا را به شكل ایمنی به سرانجام برساند اینطوری برنامه ریزی شده است كه به مقرخودش برگردد.

«آمازون» بدون چارچوب روشن مقرراتی، نمی تواند هواپیماهای بدون سرنشین خودش را به پرواز دربیاورد. به همین دلیل پیشنهاد داده بخشی از آسمان به ارتفاع ۲۰۰ تا ۴۰۰ فوت برای هواپیماهای بدون سرنشین با مشخصه های پیچیده دوری از تصادف و ایمنی، رزور شود. این درحالیست كه كارهایی كه تكنولوژی پایین تری دارند به محدوده هوایی ۲۰۰ فوت (ارتفاع تقریبی یك ساختمان ۱۸ طبقه) محدود میشوند. هواپیماهای با سرنشین در بالای ۵۰۰ فوت یا حدودا ارتفاع «واشنگتن مانیومنت» باقی خواهند ماند. تا كنون چنین مقرراتی در هیچ كجا وجود ندارد و هیچكس نمی تواند حدس بزند كه بزودی كی وجود خواهد داشت.

یك شركت مشاوره لجستیكی در «آتلانتا» می گوید ”فروشندگان باید منتظر نوسانات بازار سهام باشند. اینجا هنوز غرب وحشی است. خودكار بودن و هواپیماهای بدون سرنشین چیزهایی هستند كه باید حواستان به آنها باشد ولی این چیزها پیشتر خواهند رفت

«they are further out»

اشتراک گذاری

کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here